Dit is het silhouet van Bas in het hotelbad op Malta. Paradijselijke plek om na afloop van een verhittende trip te “chillen”.
Als kind spaarde ik ansichtkaarten. Nu wil ik ze maken.
Tijdens de reis naar Malta heeft de familie Bijsterbosch een dag excursie naar Sicilië gemaakt. Onder andere een bezoek aan het toeristische stadje Taormina was aan de orde. Goethe heeft er het grieks-romeinse amfitheater nog bezocht.
Opeens was ik in Broek in Waterland om naar de feestelijke opening van de tentoonstelling “Submission” van Corinne Kruger in de de galerie van Olaf Klijn te gaan. Prachtig werk in een hele mooie, gastvrije galerie.
In plaats van Hollandse grijsheid en nattigheid.
Malta. Een verrassing. Eigenlijk een grote stad aan het water in het noorden, en droog landbouwgebied in het zuiden, Heet. Prachtig helder water. Zeer genotvolle reis. Ook hier heb ik een tocht met de open dubbeldekker gemaakt.
Lange reizen maak ik bij voorkeur per trein. Het suizen van wielen op rails, de zachte schommeling van de wagon, af en toe gebonk over wissels, landschap wat voorbij flitst, het is voor mij de ultieme vorm van onderweg zijn. Het is reizen! Vliegen is alleen maar wachten totdat je er bent.
Bas en ik hebben 5 prachtige dagen in Berlijn doorgebracht. Een strak georganiseerde stad, met de recente geschiedenis op straat. Maar ook kapitalistische uitwas en pronk. Naast de blokkendozen van flats in het oosten.
Vanmiddag weer naar Buitenkunst om daar een weekendworkshop landschapsfotografie te geven.
Berlijn: Een fascinerende stad. Gisteren, voordat Bas en ik vertrokken al in de ban van de Ekmatch van Duitsland tegen Turkije. Maar de slagzinnen die dan worden gebruikt......
En dan zijn er soms mensen, die mij alleen als landschapsfotograaf te boek willen stellen!
Afgelopen dinsdagavond was er op de fotografenavond wederom een discussietje over de voordelen van film boven pixel. Nog steeds zien mensen analoog als verregaand superieur boven digitaal. Tot voor 4 jaar vond ik dat ook. Nu niet meer, al heeft film zijn voordelen boven de chip. MAAR, dat geknoei met baden, uren werken in een zuur hok, geen tijd om de ontwikkelaar op te ruimen en 3 dagen later een bruine drab in de schaal te vinden.
Landschap=gisteren, vandaag en morgen op 1 plek.
Vaak is meer minder, en is minder meer. Ofwel uit hoeveel elementen moet een foto bestaan om nog zeggingskracht te behouden.
Het gesprek werd regelmatig onderbroken door telefoontjes over examenuitslagen.
Als kind spaarde ik ansichtkaarten. Nu maak ik ze. Wonderschoon Diemen. Ja, dat lelijke blik, al die stilstaande 1-persoonsappartementjes op wielen, ziet er in de heldere zomerzon vrolijk uit.
't Afgelopen weekend zijn mijn lief & ik weer naar ons zomerverblijf geweest. Zij geniet van de zon en ik rijd fietstochtjes. 's Avonds genieten wij de maaltijd en lezen & praten bij het licht van olielampen. 
“It takes a lot of imagination to be a good photographer. You need less imagination to be a painter, because you can invent things. But in photography everything is so ordinary; it takes a lot of looking before you learn to see the ordinary”. ( David Bailey)
“De meeste camera’s met een mechanische auto-iris sluiten min of meer als ze worden geconfronteerd met tegenlicht. Helaas, als gevolg daarvan worden de donkere gebieden nog donkerder en gezichten onherkenbaar. Er worden regelmatig pogingen gedaan om de beelden elektronisch helderder te maken met gebruikmaking van een tegenlichtfunctie, maar de resultaten zijn onbevredigend, omdat de auto-iris lens gesloten is.”.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
In het immer gastvrije Arti et Amicitiea vond gisteren alweer voor de 14e maal de portfolioavond van de Fotografenavond plaats. Door de dreiging van hevige onweersbuien misschien wat minder mensen. Daardoor onstond er een intieme sfeer rondom de biljarttafel, waarop de meeste portfolio's lagen uitgestald. Zeer rustgevend. De kwaliteit was hoog.
Toen ik tijdens de fietstocht van ons zomerverblijf naar huis aan een picknicktafeltje ging zitten, zag ik dat iemand wat op het tafelblad had geschreven. Ontroerend. Voor me zag ik een meisje, die peinzend & in zichzelf gekeerd over het vlakke veenweidenlandschap uitkeek. Het begon heel zachtjes te regenen.
Naast spoordijken in de bebouwde kom vindt men vaak volkstuintjes.
De nacht is een Zwarte Doos waarin allerlei zaken door meestal kunstmatig licht zichtbaar worden.
Dit weekend weer weg naar ons zomerverblijf.
Onlangs ontmoette ik iemand, die zich mijn expositie in filmtheater "Desmet" te Amsterdam uit 1986 (zie CVJaap) nog wist te herinneren. Met name 1 foto was hem bijgebleven, een beeld op een regenachtige dag genomen uit de voorruit op het bovendek van een dubbeldekbus.
De ontwikkeling van een fotografische visie op een gegeven blijft toch een vreemde zaak.
Zoals ook uit de vorige post moge blijken, probeer ik om allerlei redenen tot een plaatsbepaling van mijn fotografie te komen. Het opzoeken van plekken, het weergeven daarvan, het observeren van de Tijdelijke Inrichting van een plek, maar ook de weergave van het ondergaan van een plek, ik denk echt dat het een hoofdmoot vormt van mijn fotografie.
Als je me zou vragen om mijn fotografie met 1 woord samen te vatten, zou ik antwoorden "plekkenfotografie". Mijn fotografie draait altijd om plekken, en wat zich daar al dan niet met mensen afspeelt. 't Is niet het beeld van het grote gebaar. Ik benader de wereld in mijn fotografie ietwat schuchter, verbaasd soms, en zoek daarbij naar soms naar vervreemende elementen. Daarbij leg ik de vooral laatste tijd steeds meer het accent op het soms ietwat vreemde van het gewone detail.
Reizen doe ik om het reizen. Om de beweging. Het ergens naar toe gaan vind ik nog leuker dan het aankomen. De fiets en de trein zijn mijn favoriete vervoermiddelen.
Het waren pinksterdagen vol zon, blauwe luchten & een straffe Oosterwind, die Uw blogfotograaf op de fiets rijdend veel tijd flink tegen had. De wind blies ook in de rug, maar dat vergeet je als fietser snel.
