Voor de scholieren, die op het naast het maïsveld gelegen fietspad voorbij kwamen, moet het een vreemd gezicht zijn geweest: Een lange man, die tussen de maïsstengels met een cameraatje bezig was. Misdaad? Enge man? Natuurliefhebber?
Sommige mensen zeggen af en toe: “Nou, jij hebt vaak mazzel. Je bent toevallig vaak op de goede plaats en tijd om de juiste foto te maken”..jpg)
Ja, ik weet het:
De tijd staat voor een groot deel in teken van het voorbereiden van de tentoonstelling “Diemer Landschappen”. 28 september gaat het open. Later meer.
In een geheel donkere kamer gezeten, maakte ik dit zelfportret als oefenmateriaal voor de Workshop Licht het afgelopen weekend bij Buitenkunst.
Het laatste weekend Buitenkunst in 2008. Op de foto's zie je op de achtergrond de theatertent waar professioneel licht en geluid aanwezig is. Op de bovenste foto: Een optreden van de Latin-Jazz band van Gerrit-Jan Brinkhorst. Op de onderste foto: Vrijwel iedereen zit in het theater te luisteren en te kijken naar een aantal presentaties van de workshops.
Vandaag vertrek ik naar Buitenkunstvoor het geven van een workshop “Licht”.
Zoals de trouwe bezoekers van mijn blog weten, werk ik sinds het voorjaar aan een ongoinging project ”Van Voorbijgaande Aard” . De bovenste foto nam ik van het schoonspringzwembad van de Olympische Spelen van Berlijn.
Het idee voor deze tweede uit de zelfportrettenreeks ontstond toen ik 's morgens een baard van 2 dagen wilde weghalen.
De droom van vele jongens, van vele mannen ook: Een modelspoorwegbaan zo groot als een voetbalveld. In Berlijn.
Er zijn van die zomeravonden, dat het licht een bijna glorieus karakter krijgt. Nooit zou het meer donker worden in de Hollandse treincoupé.
Terug van Buitenkunst fiets ik bij voorkeur over de Knardijk naar station Almere Oostvaarders, alwaar ik rijwiel en mezelf op de trein naar huis zet.
Terug. Tijdens de intensieve workshops bij Buitenkunst rijpte het idee om een serie zelfportretten te maken. Elke week 1. Een jaar lang. De diepgaande reden? Daar ben ik nog niet achter, maar als je zoveel aan beelden van de wereld jat als ik, mag je de wereld wel wat aan beelden terug geven.
Dit is het silhouet van Bas in het hotelbad op Malta. Paradijselijke plek om na afloop van een verhittende trip te “chillen”.
Als kind spaarde ik ansichtkaarten. Nu wil ik ze maken.
Tijdens de reis naar Malta heeft de familie Bijsterbosch een dag excursie naar Sicilië gemaakt. Onder andere een bezoek aan het toeristische stadje Taormina was aan de orde. Goethe heeft er het grieks-romeinse amfitheater nog bezocht.
Opeens was ik in Broek in Waterland om naar de feestelijke opening van de tentoonstelling “Submission” van Corinne Kruger in de de galerie van Olaf Klijn te gaan. Prachtig werk in een hele mooie, gastvrije galerie.
In plaats van Hollandse grijsheid en nattigheid.
Malta. Een verrassing. Eigenlijk een grote stad aan het water in het noorden, en droog landbouwgebied in het zuiden, Heet. Prachtig helder water. Zeer genotvolle reis. Ook hier heb ik een tocht met de open dubbeldekker gemaakt.
Lange reizen maak ik bij voorkeur per trein. Het suizen van wielen op rails, de zachte schommeling van de wagon, af en toe gebonk over wissels, landschap wat voorbij flitst, het is voor mij de ultieme vorm van onderweg zijn. Het is reizen! Vliegen is alleen maar wachten totdat je er bent.
Bas en ik hebben 5 prachtige dagen in Berlijn doorgebracht. Een strak georganiseerde stad, met de recente geschiedenis op straat. Maar ook kapitalistische uitwas en pronk. Naast de blokkendozen van flats in het oosten.
Vanmiddag weer naar Buitenkunst om daar een weekendworkshop landschapsfotografie te geven.
Berlijn: Een fascinerende stad. Gisteren, voordat Bas en ik vertrokken al in de ban van de Ekmatch van Duitsland tegen Turkije. Maar de slagzinnen die dan worden gebruikt......
En dan zijn er soms mensen, die mij alleen als landschapsfotograaf te boek willen stellen!
Afgelopen dinsdagavond was er op de fotografenavond wederom een discussietje over de voordelen van film boven pixel. Nog steeds zien mensen analoog als verregaand superieur boven digitaal. Tot voor 4 jaar vond ik dat ook. Nu niet meer, al heeft film zijn voordelen boven de chip. MAAR, dat geknoei met baden, uren werken in een zuur hok, geen tijd om de ontwikkelaar op te ruimen en 3 dagen later een bruine drab in de schaal te vinden.
Landschap=gisteren, vandaag en morgen op 1 plek.
Vaak is meer minder, en is minder meer. Ofwel uit hoeveel elementen moet een foto bestaan om nog zeggingskracht te behouden.
Het gesprek werd regelmatig onderbroken door telefoontjes over examenuitslagen.
Als kind spaarde ik ansichtkaarten. Nu maak ik ze. Wonderschoon Diemen. Ja, dat lelijke blik, al die stilstaande 1-persoonsappartementjes op wielen, ziet er in de heldere zomerzon vrolijk uit.
't Afgelopen weekend zijn mijn lief & ik weer naar ons zomerverblijf geweest. Zij geniet van de zon en ik rijd fietstochtjes. 's Avonds genieten wij de maaltijd en lezen & praten bij het licht van olielampen. 
“It takes a lot of imagination to be a good photographer. You need less imagination to be a painter, because you can invent things. But in photography everything is so ordinary; it takes a lot of looking before you learn to see the ordinary”. ( David Bailey)
“De meeste camera’s met een mechanische auto-iris sluiten min of meer als ze worden geconfronteerd met tegenlicht. Helaas, als gevolg daarvan worden de donkere gebieden nog donkerder en gezichten onherkenbaar. Er worden regelmatig pogingen gedaan om de beelden elektronisch helderder te maken met gebruikmaking van een tegenlichtfunctie, maar de resultaten zijn onbevredigend, omdat de auto-iris lens gesloten is.”.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
In het immer gastvrije Arti et Amicitiea vond gisteren alweer voor de 14e maal de portfolioavond van de Fotografenavond plaats. Door de dreiging van hevige onweersbuien misschien wat minder mensen. Daardoor onstond er een intieme sfeer rondom de biljarttafel, waarop de meeste portfolio's lagen uitgestald. Zeer rustgevend. De kwaliteit was hoog.
