Diemer Landschap.

De dagen lengen. Het wordt ook lichter overdag. In de mist had ik gisteren op 160 ISO belichtingstijden van 1/90 sconde bij diafragma 13.
Foto: Diemerpolderweg. 28/02/08. 9.11 uur.

Parkeerplaatsfotografie.

“Wat fotografeert U nu eigenlijk als ik vragen mag?”
“Is het voor de krant?”
“Sta ik er ook op?”
“Vindt U dat mooi?”
“Je mag hier maar niet zo een foto maken hoor!”
“U bent de eerste die van deze plek een foto maakt.”
Foto: Diemen, Berkenstede. 4/2/08. 11.58 uur

Nescioland (2).

(Even op de foto's klikken om ze groot te zien!)

Raar weer gistermiddag. Terwijl er nog wereldbekers schaatsen te vergeven zijn, vrijen de merels en bloeien er heel veel bloemen. Bij Ankeveen was het zomer in februari.
Het moge duidelijk zijn: Een zeer prettige fietstocht. Zo 1 van een steeds leger hoofd en als maar vrijere gedachten. (En wat spierpijn, eerlijk is eerlijk).
Foto boven: Nabij Weesp 24/02/08 15.11 uur.
Foto midden:Uitermeer 24/02/08. 15.24 uur.
Foto onder: Ankeveense Plassen. 24/02/08. 15.11.uur.

Uit de Zweedse Bossen.(3)

Uren speelde ik in het bos, als ik bij mijn oma logeerde, die aan de bosrand woonde.

Foto: Sågen (Zweden). Juli 2008.

Parkeerplaatsfotografie.

Scheve lantaarnpalen zijn ontstaan door slappe grond en hoog grondwaterpeil en niet door botsende automobilisten.
Foto: Diemen, Sportlaan. 19/2/08. 11.55 uur.

Uit de Zweedse Bossen.(2)

Als je exposeert of publiceert gebeurt er iets geks: De foto's die eerst helemaal van mij, de maker waren, worden ook eigendom van de ruimte waar tentoongesteld wordt of van het medium waarin gepubliceerd wordt. De foto wordt ook een beetje van kijkers.
Daardoor krijg ik als maker wat meer afstand tot mijn eigen werk, en ben ik zelf beter in staat het te beoordelen. Dat is voor mij een prettige, maar soms ook pijnlijke extra functie van het blog. “Scheppen, hij gaat van au” zei Lucebert, maar je eigen werk beoordelen ook.
Soms ben ik ook zeer aangenaam door mijn eigen werk verrast, als ik het hier zie!x
De eerste functie van dit blog is natuurlijk om werk te laten zien.
Foto's: Sågen (Zweden) juli 2007.

Parkeerplaatsfotografie.

.....sommige wijkjes zijn parkeerplaatsen met huizen erop....

Foto: Havikskruid Diemen. 14/2/08. 15.27 uur.

Vergeten Plek.

Tegenwoordig heeft bijna elke vierkante centimeter van ons landje op de tekentafel of op de ontwerpcomputer gestaan. Maar dan vind je op een gouden februarimiddag ergens achter in Diemen toch een vergeten stukje land: Geluksgevoel!
Foto: Diemen, nabij spoorlijn Diemen-Weesp. 9/2/08. 16.38 uur.

Uit de Zweedse Bossen.

De hele tijd vanaf de afgelopen zomer hebben deze beelden hun sluimerend bestaan geleid op onontwikkelde filmrollen. Gisteren heb ik de eerste films door de chemie gejaagd, en hier is het 1-e resultaat. Het zijn foto's gemaakt in de Zweedse Bossen. Als uitgangspunt had ik me voorgenomen een soort mix tussen abstractie en romantiek te vinden.
Foto boven: Sågen (Zweden) juli 2007.
Foto onder: Bergby (Zweden) juli 2007.

Nescioland.

(Deze foto even aanklikken om hem groot te zien.)
Het bestaat dus nog. Hollands Landschap.

1 van de prettige dingen van rustig door het ruime land fietsen, is dat de gedachten helder worden. Dwz men denkt eigenlijk niets. Men hoort slechts het suizen van de bandjes op het asfalt, het windje in de oren, kinderstemmen, een enkele vogel.
Het lijkt als of men scherper ziet, voelt, hoort, ruikt. En dan bekijkt men plotseling een paradijsje, oerhollandlandschap.
Foto: Gein-Noord. Tussen Abcoude en Driemond. 9/2/08.16.52 uur.

Hollandse treincoupé.

Fotografie is een medium dat de onwerkelijkheid beschrijft van wat wij werkelijkheid noemen.
Ofwel Fotografie liegt een Waarheid.
Foto boven: Amersfoort-Diemen. 8/2/08. 18.07 uur.
Foto onder: Amersfoort-Diemen. 8/2/08. 18.14 uur.

Diemer Landschap.

"Toen ik naar buiten keek, zag ik hem loeren naar ons huis. Hij pakte zijn camera en maakte een foto. Ik ging snel naar buiten en vroeg hem wat hij wat hij fotografeerde. Hij vertelde dat hij een serie over het landschap van Diemen maakte. Die ging hij in het najaar exposeren in het gemeentehuis. De ballonnen, die ik zondagmiddag in de boom had gegooid, vond hij nogal grappig".
Foto: Bomenrijk. 4/02/08. 12.02 uur.

Portfolioavond Arti et Amicitiae, Amsterdam.

Elke portfolio-avond van de Fotografenavond heeft zo zijn eigen sfeer. Gisteren was het erg geconcentreerd, rustig en waren er wat minder presentaties dan vorige keren. Wel vond ik de kwaliteit hoog. Veel digitale presentaties en Blurbboeken.
Dat alles omlijst met pianospel in het gastvrije Arti.
Alle foto's: 5/2/08. 21.00-22.30 uur. Arti et Amicitiea Amsterdam.

Parkeerplaatsfotografie.

Mijn speciale belangstelling voor parkeerplaatsen komt voort uit verbazing! Verbazing om al die lege huiskamertjes op wielen, die een smak kostbare publieke ruimte innemen. En dat staat er maar te staan. Natuurlijk rijden ze ook nog wel eens. Opvallend vaak met 1 inzittende overigens.
Eerlijk gezegd denk ik dat men over 50 jaar stomverbaasd zal zijn dat in onze tijd de privé-auto zo'n vanzelfsprekendheid was.
Foto: Kerckerinck Hooftlaan, Diemen. 23/01/08. 15.20 uur.

Diemer Landschap.

Een grote, kale dijk, met daarop een autoweg, doorkruist het landschap. Op de helling worden boompjes geplant, die er in de winter heel zielig uitzien.
Het enige levendige is de grafitti op de geluidsmuur.
Foto: Gooise weg. 29/01/08. 12.56 uur.

Hollandse treincoupé.

Je zult het misschien niet meteen zien (even klikken op de foto helpt wel), maar dit drieluikje is echt samengesteld uit drie verschillende foto's.

Zoek de verschillen.
Foto: Arnhem-Utrecht. 25/01/08. 16.03 uur.

Wasgoed.

Beide foto's gaan over wasgoed. Beide foto's kenmerken zich door een strakke organisatie van de compositie. Bij de foto uit Dublin speelt ook het Beslissende Moment een rol. Al vind ik bij de foto uit Diemen het Beslissende Detail een rol spelen.
Er zit bijna 20 jaar tussen de foto's.
Foto boven: Dublin. Augustus 1987.
Foto onder: Diemen. Oranjeplantsoen. 23/1/08. 15.44 uur.

Romantisch!

Op het kleine plaatje kun je zien wat Hripsimé Visser in 1995 over mijn werk schreef (In het boek 17 visies op Noord-Holland). Inderdaad, er zijn meer mensen die dat zeggen. Zelf heb ik dat gevoel niet zo, zeker niet als ik aan het fotograferen ben. Als ik mijn werk zie, ja er zitten romantische elementen in. Als je romantiek maar niet ziet als dweepziek of zoiets. 't Is meer gevoeligheid voor sfeer. Sommigen verwarren dat met romantisch.
Overigens ben ik niet het type voor etentjes bij kaarslicht. Wel voor gezellige maaltijden waar de sfeer goed is.
De foto's zijn uit een opdracht uit 1993 van de provincie Noord-Holland: “De IJzeren Weg in Noord-Holland”. Enkele beelden daarvan kwamen in het boek terecht.
De onderste foto kon ik alleen maken omdat het die dag extreem koud was. Het vroor 7 graden overdag met een gevoelstemperatuur van -20. Daardoor was het stationplein leeg. Normaal hingen er vrijwel altijd mensen rond. En ik wilde een beeld zonder mensen.
Foto boven: Obdam. 17/1/94.
Foto onder: Hoorn Kersenboogeerd. 17/2/94.

Hollandse treincoupé.

Strangers in a train, maar op elkaars lip.
Foto: Amsterdam-Diemen.18/1/08. 16.58 uur.

Diemer Landschap.

GRIJS. GRIJS. GRIJS.

Raar woord eigenlijk, grijs. Een soort kruising tussen grauw en ijs. Een echt Hollands woord, alsof het geen partij kiest. Past in deze afschuwelijk saaie winter. Om er de eeuwige Hollandse winterblues van te krijgen.
Foto: Vogelweg. 17/01/08. 14.22 uur.

Zoo.

In de jaren 80 van de vorige eeuw heb ik, zoals eerder vermeld op dit blog, een aantal fotoreizen door Groot-Britannië gemaakt. Ik ging naar publieke ruimtes met menselijke aktiviteit. Het reizen ging met het openbaar vervoer, slapen deed ik een tentje, over romantiek gesproken.
Op een dag regende het pijpenstelen. Het plan om naar het strand van Margate te gegaan verviel. Om niet al te nat te worden ben ik naar de Whipsnade Zoo gegaan. Bij het dolfinarium kon ik deze foto maken.
Ik heb deze van oorsprong analoge foto gedigitaliseerd door een barietafdruk met een digitale camera te fotograferen op een grote resolutie.
De enorme kontrastomvang in het onderwerp kon indertijd door negatieffilm (Ilford-HP5+) worden verwerkt. Het is de vraag of de gemiddelde digitale camera dit onderwerp ook had aangekund. Het was in de doka een lastige druk, omdat op het negatief de toeschouwers zwaar onderbelicht waren en de dolfijn erg overbelicht was. Veel doordrukken en spelen met de gardatiefilters dus.
Foto: Whipsnade Zoo. (GB). Augustus 1986.

Hollandse treincoupé.

Op Buitenkunst heb ik vaak gesprekken over waar je fotografie in het spectrum van de kunstdiciplines moet plaatsen. Velen zetten het opzij van de beeldende kunst als een beetje zielig familielid van tekenen en schilderen. Nu heeft fotografie wat bijv. beeldopbouw betreft veel dingen van tekenen en schilderen overgenomen (andersom trouwens ook! , zie bijv. Breitner) maar fotografie met haar verhalende elementen over de werkelijkheid is een dicipline, die bijv. grenst aan film, of literatuur. Maar vooral is fotografie een medium met eigen wetmatigheden. En ja soms is het kunst, soms niet. Maar daar wil ik het een andere keer over hebben.
Foto's Hoorn-Amsterdam. 18/1/08. 16.15 uur.

Werkelijkheidsbeschrijvende Fotografie!

“DE werkelijkheid bestaat niet. Alleen persoonlijke waarnemingen van die werkelijkheid”.
Ik weet niet meer van wie deze uitspraak was, maar ik moest er aan denken toen Martin Harlaar en ik een fotoselektie aan het maken waren voor het artikel in lexicon van de Leidse Universiteit. (zie ook 5 januari jl op dit log).
Wanneer er dan door de huiskamer verspreid een stevige voorselectie ligt dan valt op dat de 2 grote constanten in mijn werk nl het weergeven van landschap & het weergeven van mensen in de publieke ruimte al vanaf het begin aanwezig waren.
Verder veel zwart-wit. Pas bij de digitale techniek doet bij mij kleur echt haar intrede. Maar dat heeft alles te maken het feit dat je nu ook bij kleur qua resultaat bijna alles in de eigen hand kunt houden.
Ik ben dus geen enscenerende fotograaf. Ooit verzon ik voor een workshop de term werkelijkheidsbeschrijvende fotografie. Dat is op mijn werk van toepassing.
Foto's: 15/01/07. 13u35. Meerkoet Diemen.

Diemer Landschappen.

Allerdaags was het eerste uitgangspunt voor deze foto's.
Ritme en herhaling van elementen was het beeldend middel.
Het verbinden van plekken bestemd voor verschillend gebruik in 1 beeld een tweede uitgangspunt.
Daarbij natuurlijk mijn voorliefde voor parkeerplaatsen op foto's.
& denk nou niet dat dit allemaal door mijn hoofd flitst als ik deze foto's maak. Ik kwam op de plek omdat ik behoefte had aan frisse lucht en een wandelingetje maakte, en natuurlijk de camera meenam.
(Het zijn de zelfde flatgebouwen, de bovenste is van de zuidkant, de onderste van de noordkant)
Foto boven: Tobias Asserlaan. 14/01/2008. 12.04 uur.
Foto onder: Achter de Tobias Asserlaan. 14/01/2008. 11.42 uur.

Nachteisenbahn Densborn.

In 2001 bracht de familie Bijsterbosch een week door in de Eiffel. Overdag werd er fiks gewandeld door de heuvelachtige bossen. 's Avonds zaten we op het terras van de villa, waarvan we het onderstuk hadden gehuurd. De stilte werd slechts doorbroken door onze kinderen, die vaak met een soort trapauto de oprit afroetsten (het huis lag wat hoger aan de weg) en een enkele trein op de spoorlijn door het dorp. Als de kinderen op bed lagen ging ik soms fotograferen.
Densborn ligt aan de spoorlijn Keulen-Trier.
Het zijn analoog gemaakte foto's met soms belichtingstijden tot 15 minuten.
Alle foto's: Densborn. Augustus 2001

saai?

Utiliteitsbouw, zoals hier in het bedrijvenpark van Diemen, is meestal saai. Immers doelmatigheid staat voorop. Bij de soort industrie, die je hier op het Verrijn Stuart terrein aantreft, is een dure uitstraling ook niet aan de orde.
Toch kan juist die bouw zonder al te veel franje soms leiden tot onverwachte noem het maar schoonheid. En dat op een grijze januaridag.
Vraag: is dit nog landschapsfotografie?
Foto boven: Visseringweg Diemen. 7/01/2008. 12.07 uur.
Foto onder: Verrijn Stuartweg Diemen. 7/01/2008. 12.27. uur.

Uit de oude doos: The Maze.

Engelsen zijn gek op doolhoven. Men vindt er vele, verspreid over het land. Met name in het zuiden.
Stel je bij deze foto maar het gegil van kinderen voor.
Voor ongeruste ouders, die wilden weten waar hun kind zich in de doolhof bevond, was er opzij een verhoging als uitkijkpunt.
Daar heb ik mijn foto gemaakt.
(Het engelse woord voor doolhof is maze. Dat is volgens mij verwant aan maas, zoals in mazen in de wet. Taalkundigen mogen mij corrigeren)
Foto: Isle of Whight. Juli 1987.

Diemer Landschappen.

De crux van deze foto's wordt gevormd door de hoogspanningsleidingen.
Mede dankzij de mist, waardoor je geen masten niet ziet, leiden de draden van nergens naar negens.
Dit roept een vervreemdend effect op.
Foto boven: Nabij Molenwatering. 20/12/2007. 12.13 uur.
Foto onder: Nabij Molenwatering. 21/12/2007. 11.52 uur.
(Klik even op de foto om het goed te zien.)